overzicht van de werken

Uitgelicht

1970-1980

1970-1980

1980-1990

1980-1990

1990-2000

1990-2000

2000-2010

2000-2010

2010-heden

2010-heden

Vrijheid

Vandaag vieren we 76 jaar vrijheid. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog kunnen we in vrijheid leven. Vrijheid is ook jezelf mogen zijn en je eigen keuzes maken. Miep van Riessen heeft dat altijd sterk gevoeld. Zo ging ze naar de kunstacademie in Den Bosch, omdat ze vond dat kunst voor haar de manier was om zich te uiten. Ze moest haar vrijheid wel bevechten.

Miep werkte van 1972 tot 1975 samen met haar man in deeltijd op een bezigheidstherapie in een bejaardentehuis. Ze verdeelden de taken in werk en huishouden: een duobaan avant la lettre. Toen ze, door de scheiding in 1975, alleen kwam te staan met haar twee kinderen, vroeg haar werkgever zich af of ze werk en zorg wel kon combineren. In plaats van haar te steunen – ze deed het werk ten slotte al in deeltijd – twijfelden ze aan haar kunnen. Dat stootte haar tegen de borst en ze zegde haar baan op. Ze koos voor een onzeker maar vrij bestaan als kunstenaar. Ze bepaalde zelf wel wat ze aankon.

Van 1980 tot 1986 maakte Miep gebruik van de Beeldend Kunstenaarsregeling. Weer moest ze zich bewijzen: textielkunst werd vaak gezien als ambacht en geen echte kunst. Maar Miep ging haar eigen weg met haar zelf bedachte techniek. Ze werd toegelaten tot de BKR, haar werk werd elke keer aangekocht door de gemeente en de kunstwerken waren in de kunstuitleen altijd uitgeleend.

Toch gaf de druk van het inleveren van het werk op gezette tijden spanning, omdat het een prestatieregeling was. Ze was blij dat het stopte en ze zelf weer kon bepalen wanneer een werk af moest zijn. Vanaf toen was ze echt vrij kunstenaar. Een baan ernaast in de zorg verschafte haar een basisinkomen. Ze kon maken wat ze wilde en liet zich door niemand vertellen hoe het moest.

Jubileum!

Een aandeel in Stichting Miep van Riessen: een klein stukje werk van Miep

Vandaag 3 februari 2021 bestaat Stichting Miep van Riessen 5 jaar!

We hebben al veel bereikt:
* De tentoonstelling in de Watertoren van Alkmaar (2016)
* De uitgave van het boekje over De Verdronkenen (2018)
* Een vitrine voor de Verdronkenen en de plaatsing ervan in het Watersnoodmuseum (2018)
* Deelname aan het TextielPlus Festival (2019)


Dit konden we niet doen zonder iedereen die ons steunde door middel van donaties en het lenen van schilderijen. Hartelijke dank aan onze donateurs en leners!
Wilt u ook een aandeel in de stichting? Voor 20 euro per jaar kunt u ons steunen: NL22INGB0007073252 t.n.v. Stichting Miep van Riessen.
Als dank ontvangt u een van deze aandelen: een klein stukje van een werk van Miep!

De verhalen achter het werk van Miep

De Vermisten, 2009, acrylverf en garens op doek, 70 x 70 cm, Stichting Miep van Riessen

De Verdronkenen

Vandaag is het 68 jaar geleden dat de dijken braken en delen van Zeeland, Noord-Brabant en Zuid-Holland overstroomden en de storm vele slachtoffers maakte. De herdenkingsplechtigheid bij het Watersnoodmuseum kon ik online volgen. De beperkingen van de coronacrisis brengen de herdenking dichterbij. Kunstenaar Miep van Riessen (1944-2015) bedacht een eigen manier om de 1836 slachtoffers van de Watersnoodramp te herdenken. Ze maakte het monument ‘De Verdronkenen’, dat sinds 1 februari 2018 in het Watersnoodmuseum hangt.

Hoe ging Miep te werk? Lees verder

De magie van Miep

Op de vraag aan een lener over wat het werk van Miep van Riessen voor hem betekent, antwoordde hij dat Mieps werk magie heeft.

“Het werk bestaat uit canvas, verf en garen. Mijn oog bestaat uit hoornvlies, lens en bloedvaten. Daartussen gebeurt iets dat zonder die stoffelijkheid niet zou kunnen gebeuren, maar dat de stoffelijkheid tegelijkertijd ontstijgt. Dat is de magie van Miep van Riessen.”

Dat is waar. Mieps werk heeft iets magisch. Het zijn verstilde landschappen en toch zit er beweging in. Door het gebruik van DMC zijdeglans garens geeft het werk vanuit verschillende standpunten een ander beeld. Neem bijvoorbeeld het werk ‘Wit op zwart IV’ uit 1991. Van de voorkant zie je een zwart schilderij met witte vierkanten en vanaf de zijkant is het een wit schilderij met zwarte blokken. En toch zijn het alleen maar draadjes op doek.
Sommige werken doen zelfs pijn aan je ogen, zo erg beweegt het. Kinetische kunst en toch heel stil. Zo verstild en zo intiem dat mensen ervan moeten huilen. Door het beeld zelf of juist door de zeggingskracht, zoals bij de werken over de slachtoffers van de Watersnoodramp. In het schilderij ‘De Vermisten’ uit 2009 liet Miep de letters leeg en borduurde ze eromheen, om aan te geven dat deze mensen nog steeds worden vermist sinds 1 februari 1953.

Een aantal werken is moeilijk te fotograferen omdat het er in verschillend licht steeds anders uitziet. Een werk kan doodslaan door de foto en een ander werk kan juist heel veel diepte krijgen. Bij de kunstuitleen die Miep van 2002 tot 2015 aan huis had, namen mensen soms een werk mee naar huis waarvan ze dachten dat ze het nog niet eerder hadden gezien. Doordat het op een andere muur hing leek het een nieuw werk.

Mieps werk moet je live zien en ervaren. Hopelijk kunnen we in 2021 weer een tentoonstelling organiseren of meedoen aan een textielfestival. Maar het kan ook boven je eigen bank, zodat je er dagelijks naar kunt kijken en je de magie van Miep ontdekt.
Wilt u ook een werk lenen neem dan contact op met de stichting. Voor 100 euro heeft u een jaar lang een echte Van Riessen in huis.

Het werk bestaat uit canvas, verf en garen. Mijn oog bestaat uit hoornvlies, lens en bloedvaten. Daartussen gebeurt iets dat zonder die stoffelijkheid niet zou kunnen gebeuren, maar dat de stoffelijkheid tegelijkertijd ontstijgt.

Dat is de magie van Miep van Riessen

Aan de achterkant wonen ook mensen

Onlangs veilde het Louvre een intiem moment met de Mona Lisa. (https://nos.nl/artikel/2361008-80-000-euro-voor-intiem-moment-met-mona-lisa.html) De hoogste bieder mag erbij zijn als het wereldberoemde schilderij van Leonardo Da Vinci voor de jaarlijkse inspectie uit de lijst wordt gehaald. Hij mag het werk voor 80.000 euro van alle kanten bekijken.

De achterkant van een werk zie je niet vaak, omdat het zit ingelijst en veelal is beschermd met een plaat hout of karton. Dit gebeurt om weersinvloeden tegen te gaan, zoals vocht of de kou van buitenmuren en om vuil buiten te houden.
Bij de schilderijen van Miep van Riessen is dat hetzelfde. Zij plakte haar kunstwerken op hardboard, waardoor ze het doek goed kon straktrekken en ze stevig in de lijst zitten. Je ziet dus niet hoe Miep haar garens afwerkte of hoe ze tellingen bijhield op de rand van het doek.

Lees verder

Miep aan het woord

Miep van Riessen (1944-2015) zou op 30 november 76 jaar zijn geworden. Dan zou ze ongetwijfeld open huis hebben gehouden van haar kunstuitleen. Sinds Miep vanaf mei 2002 twee keer per jaar haar huis opengestelde voor de kunstuitleen kwam ze geregeld op de radio. Ze werd gebeld door Kitty Mertz van SchagenFM in een live uitzending. Miep zat zenuwachtig op zolder op haar atelier en wij luisterden beneden naar de radio. Een half uur later kwamen de eerste bezoekers om een werk te lenen of om te ruilen.
Miep vond het altijd spannend om geïnterviewd te worden en over haar werk te vertellen. Het werk moest maar voor zich spreken vond ze. Toch zijn we blij dat een aantal interviews is bewaard, zodat we haar zelf kunnen horen vertellen over haar bijzondere techniek en wat haar bezighield.
In 2004 werd Miep 60 jaar en organiseerde ze eigenhandig een grote overzichtstentoonstelling van haar werk. Ruim 100 werken stelde ze tentoon in een notariskantoor aan de Landbouwstraat in Schagen. Het gaf een mooi overzicht van ruim 35 jaar kunstenaarschap. Kitty Mertz kwam persoonlijk langs om een kijkje te nemen terwijl Miep nog druk bezig was met het ophangen van de werken.
In de video ziet u foto’s van de expositie die op 27 november 2004 werd geopend door graficus Wim Wandel en een week te zien was in Schagen. https://youtu.be/9iAkjoRT554

Het jaarverslag is klaar!

Het was nogal stil op onze site. Maar we hebben niet stil gezeten. In deze periode van lockdowns en coronamaatregelen hebben we de tijd genomen om de site te verbeteren, berichten op social media te plaatsen, een filmpje te maken en het jaarverslag van 2019 af te ronden. Jaarverslag_2019_StichtingMiepvanRiessen

Hartelijke groet,

Martine, Govert en Hester

Textiel Plus Festival

Binnenkort is het werk van Miep van Riessen te zien in de stad waar zij haar opleiding deed aan de kunstacademie: Den Bosch. Op 14 t/m 16 november staat Stichting Miep van Riessen op het Textiel Plus Festival. Drie dagen lang staan de Bossche Brabanthallen in het teken van handwerken en textielkunst. Naast het tonen van werken van Van Riessen geven we elke dag een lezing en verkopen we het boekje De Verdronkenen van Miep van Riessen, een monument voor de slachtoffers van de Watersnoodramp van 1953. https://textielplusfestival.nl

‘de verdronkenen’ is thuis

Voorzitster Hester Wandel van de Stichting Miep van Riessen overhandigt directeur Siemco Louwerse van het Watersnoodmuseum het eerste exemplaar van het boekje De Verdronkenen van Miep van Riessen.
Foto © Jan van de Ven

Foto Marijn Wandel

De Verdronkenen
van Miep van Riessen

Een monument voor de slachtoffers van de Watersnoodramp van 1953
Bestel dit boekje over De Verdronkenen, het monumentale kunstwerk van Miep van Riessen en steun daarmee Stichting Miep van Riessen. Mail uw naam, adres en het aantal boekjes dat u wilt bestellen naar
stichtingmiepvanriessen@gmail.com
en maak 18,32 euro (inc. verzendkosten) over naar rekening NL22INGB0007073252 t.n.v. Stichting Miep van Riessen o.v.v. boek + het adres waarnaar wij het boekje kunnen opsturen.

Op 1 februari hangt het er officieel, maar nu al heeft het monumentale kunstwerk De Verdronkenen van Miep van Riessen z'n plek gevonden in het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk. Vandaag is het opgehangen in caisson 2 van het museum op Schouwen.
Op 1 februari 2018, 65 jaar na de Watersnoodramp van 1953, wordt het monumentale kunstwerk ‘De Verdronkenen’ van Miep van Riessen (1944-2015) onthuld. Dat gebeurt op de plaats waar de verhalen van de ramp van 1953 bij elkaar komen: het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk. In ‘De Verdronkenen’ zijn alle 1836 namen van de slachtoffers van de Watersnoodramp geborduurd. Het werk bestaat uit vijf panelen - samen 1,34 bij 2,36 meter. De kunstenares heeft er vijf jaar over gedaan om steekje voor steekje alle slachtoffers een plaats op haar monument te geven.
Het textiele kunstwerk is te zien in een speciaal hiervoor gemaakte vitrine, die klimatologisch geschikt is voor een kunstwerk waarin textiele garens zijn verwerkt. De vitrine is mede mogelijk gemaakt door de Vrienden van het Watersnoodmuseum, Stichting Renesse en donateurs van Stichting Miep van Riessen.
De Verdronkenen zal tevens een plaats krijgen in het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem - in digitale vorm - als onderdeel van de Canon van Nederland. Ook maakt het deel uit van de Kunstroute van de Stichting Renesse.

Lees meer

De Verdronkenen naar het Watersnoodmuseum

Help ons mee een vitrine te kopen voor De verdronkenen van Miep van Riessen. Dan hangt dit prachtige herdenkingsmonument op 1 februari 2018, bij de 65ste herdenking van de Watersnoodramp, in het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk.

Het Watersnoodmuseum is gevestigd in de vier caissons die werden gebruikt voor het sluiten van het laatste dijkgat, ontstaan tijdens de watersnood van 1953. Het museum is gelegen in de zeedijk ten zuiden van het dorp Ouwerkerk. De ideale plek dus voor De Verdronkenen, Van Riessens monument voor de ramp, waarop zij steekje voor steekje de 1836 namen van de slachtoffers van de ramp borduurde. Minder ideaal voor het kunstwerk zijn de klimatologische omstandigheden in het museum. De lucht in het museum is zilt en vochtig, waardoor de garens in het werk worden aangetast. Om dit te voorkomen en De verdronken goed te kunnen behouden, is een goede vitrine nodig. Helpt u ons met het kopen van de vitrine!

Voor meer informatie kunt u met ons contact opnemen via stichtingmiepvanriessen@gmail.com

Miep van Riessens magnum opus: De Verdronkenen.
Vijf panelen met de namen van alle 1836 slachtoffers van de watersnoodramp van 1953. Monumentaal werk in verf en textiel op doek.